پرتو روشن آن راهگشا نزدیک است

پرتو روشن آن راه‌گشا نزدیک است
بخدا آمدن صاحب ما نزدیک است

 همه دردیم ولی در پی درمان هستیم
لحظه‌ی خواندن آیات شفا نزدیک است

غیر ممکن بشود ممکن اگز، کار دعاست
پس دعا کن که اجابت به دعا نزدیک است

نهراسیم از این ظلمِ فراگیر شده
نهراسیم ز دشمن که رَجا نزدیک است

به نفس‌های دلِ فاطمه در کوچه قسم
فرجِ منتقمِ آل عبا نزدیک است

به لبش روز فرج ذکر حسین است حسین
آنکه دل‌خون شده از کرب و بلا نزدیک است

دختری نیمه‌شب از خواب پرید و می‌گفت
گوییا آمده بابام، صدا نزدیک است

آخرین بار سرِ نیزه نگاهش کردم
می‌رسد بوی پدر، هست کجا؟ نزدیک است

دست من خورد به رگ‌های بریده شده‌اش
پس دگر لحظه‌ی مرگم به خدا نزدیک است