پای سفرهت میشینن، حاتمها
محمدرضا ناصریپسندیدن3
بازدید200+
پای سفرهت میشینن، حاتمها تو فراتر بودی از آدمها دور تو میگردم هر ثانیه من با اذکار حسن جانمها کرم از کرمت شده خجل تو جاته همیشه میون دل پای سفرهی تو بزرگ شدم داری گردنم حق آب و گل پای سفره تو بزرگ شدم داری گردنم حق آب و گل مسکینم مسکین حسنم من سینه زنم من اسم تو میگم من تو کفنم من ، ذکر قشنگه جانم حسن جانم هیچ موقع نمیفته از دهنم من جان حسن آقا اگه واست بمیرم جا داره بیحرم بودن تو غم داره حرمت تو دل ما نوکرهاست البته گناه اگه بگذاره عاقبت چی برام رقم زده؟ نوکرت نبودن برام بده برا من که تو این جهان فقط آرزوم برا تو یه گنبده مجنونم، مجنون حسنم من لطمه زنم من نور حسن رو پیراهنم من با مدد تو با کرم تو عمریه غلام شاه بی کفنم من جان حسن آقا