پادشاه خلق

از مادر و پدر چقدر مهربان‌تری
دورت بگردم این‌همه در فکر نوکری 

کج می‌روم ولی تو به رویم نمی‌زنی
من مطمئنم آبرویم را نمی‌بَری

ای منحصر به فرد‌ترین پادشاه خَلق
نوکر برای سود و زیانش نمی‌خری

مردم برای آخر سالی پیِ سفر
من هم به فکر این‌که مرا کربلا بَری

من زیر خرج زندگی‌ام مانده‌ام حسین
ما بچّه رعیتیم تو امّا توانگری