وقتی می‌میرم تو می‌رسی

وقتی می‌میرم تو می‌رسی
قدم روی چشمام می‌ذاری

روحم پَر می‌گیره تا نجف
مابین خواب و بیداری

حیرت گرفته سَر تا پامو
بَه‌بَه چه ایوانی داری

من در‌به‌در و حیرانِ نجف
مستم می‌کنه ایوان نجف

دمادم بگو علی، بگو با وضو علی
بهشتو می‌خوای برو نجف رو‌به‌رو علی

خداییش برای ما شیرینه زندگی
با چای عراقی و دِهینِ ابوعلی

حق علی مولا...