وقتی میره از دلم صبر و طاقت

از آتیشِ روضه‌ی پر حرارتت
یه عمر اگه گریه کنم بازم کمه

دلم که از دوریِ کربلا پُره
یه ساله که منتظرِ مُحرّمه

تو کوچه‌ی دل پیچیده، عطرِ مُحرّم
هل مِن مُعینت می‌رسه به گوش عالم

شبِ اول مُحرّم، صدای روضه‌خونا
وقتی میره از دلم صبر و طاقت
روضه‌ی جانگدازت پیچیده تو آسمونا

واسه گندمِ ری وای، میره حق روی نِی وای 
می‌مونه توی گودال، تنِ بی‌کفن ای وای
ای وای، ای وای، ای وای...

غمی نمی‌مونه براش تو زندگی
اونی که با گریه صداش کرده حسین

هرکسی که دنیا براش جهنمه
باید به آغوش تو برگرده حسین

تا دنیا دنیاست علمِ تو موندگاره
قصه‌ی ما و غمِ تو ادامه داره

زندگیِ یه نوکر، مُحرّمِ حسینه
سعادت دو عالم، زیر پرچمِ حسینه 

دیگه اومده از راه، شبِ اول این ماه
یاد اون تنِ زخمی، برا تو می‌کِشه آه

اونی که نوکر باشه باید آخرش
باید برای اسم تو فدا شه یا حسین

الهی که لحظه‌ی جون سپردنم
سرم رو پاهای تو باشه یا حسین

برات بمیرم بدنت چرا رها شد
برات بمیرم سرت از قفا جدا شد

چی به سرت آورده؟ بشکنه دست نامرد
برای سر بریدن، بدنتو زیر و رو کرد

یا حسین تک و تنها روی دامن صحرا
تورو کشتن عزیزم جلو چشمای زهرا