وقتی میرم قم خودمو قاطیِ زائرا و مردم می‌کنم
جواد مقدمپسندیدن0
بازدید67
وقتی میرم قم خودمو قاطیِ زائرا و مردم می‌کنم یه سلام به خواهرِ امام هشتم می‌کنم می‌شینم واسه‌ی خودم حرمه حضرت زهرا رو تجسم می‌کنم باید عطر حرم بهترین گلاب کاشان باشه باید طرحِ ضریح کارِ استادایِ ایران باشه باید دُر نجف آجرایِ صحن و ایوان باشه چلچراغِ قدمت خورشیده صحنِ تو عطره بهشت و میده طعم انگوره نجف رو حس کرد هرکسی ضریحت و بوسیده مادرم سیدتی یا زهرا.. ************* وقتی میرم قم رو به سویِ دخترِ حضرت زهرا می‌کنم گره‌ی بغضم و تویِ حرمش وا می‌کنم تویِ اون شلوغیا تو حرمش گم میشمو تو رواقِ آیینه خودم رو پیدا می‌کنم بازم کنج ضریح اشکِ چشم نوکرا معلومه بین این زائرا هرکسی واسه خودش می‌خونه می‌پیچه تو حرم مددی یا حضرت معصومه پیش تو چقدر دلم آرومه لطف تو واسه همه معلومه تا همیشه زیر دینت هستم اِشفعی لنا مدد معصومه اِشفعی لنا مدد معصومه.. ************** کریمه‌ای تو زائرت کنارِ تو باشه که تنها نمیشه جز در خونت گره از کار ما وا نمیشه قم برام مثلِ مدینه مشهد و کرب و بلا هیچ جایِ دنیا واسم شبیه اینجا نمیشه سایه‌ی چادرت تکیه گاهه مردم ایرانه یک نگاهه شما واسه دردایِ همه درمانه حاجتایِ همه می‌دونم دست تو و سلطانه چادرت پناهه این دنیا شد راهِ حق و معرفت پیدا شد هرکسی اومد زیارت شما زائره قبر بی بی زهرا شد اِشفعی لنا مدد معصومه..