وای به روزی که تن دشمنت

وای به روزی که تن دشمنت 
به تندیِ تیغ دو‌سر می‌خوره
می‌شینه عزرائیل یه گوشه‌ای و
یه کوهی از جنازه رو می‌شماره

تو دلاوری و جنگ از همه حیدر پیشه 
خونِ مرحب نوش‌جونِ ذوالفقارش می‌شه

با سپر اومد بی‌سپر برگشت 
با سر اومد و بی‌سر برگشت 
هر کسی اومد به نبرد تو
یه نفر اومد دو نفر برگشت

یا علی مولا، یا علی مولا...