وارث دست رحیم حسن است

وارث دست رحیم حسن است ...
صاحب خلق عظیم حسن است ...
از شکوه جلواتش پیداست ...
بخدا سیب دو نیم حسن است ...
همه ی عرش خدا محتاج ...
کرم طفل کریم حسن است ...
یا ابا قاسم  ابا عبدالله ...
نقش ایوان حریم حسن است ...
حضرت فاطمه هم گریه کن ...
روضه ی سخت یتیم حسن است ...
نوه ی حیدر خیبر شکن اوست ...
حسن بن حسن بن حسن اوست ...
غرق در رایحه ی یاس حسین ...
مورد مرحمت خاص حسین ...
مجتبی زاده مسیحا دم شد ...
ولی از برکت انفاس حسین ...
نذر طفلان حسن می چرخد ...
همه شب دسته ی دستاس حسین ...
پدری کرده برایش همه عمر ...
خرج او شد همه احساس حسین ...
کرده پر جای حسن را قطعا ...
در دل نازک و حساس حسین ...
در دلش غیر خدا هیچ نبود ...
رو نوشتی است ز اخلاص حسین ...
دست خود را علمی دیگر کرد ...
آخرین حضرت عباس حسین ...
یک نفس تا لب گودال دوید ...
اولین گریه کنش شاه شهید ...
پیش چشمان ترش طوفان شد ...
گرد و خاکی وسط میدان شد ...
بازوی فاطمه یادش آمد ...
دستش از پوست که آویزان شد ...
پایی که روی جسم شریفت نهاده اند ...
اول به روی چادر زهرا گذاشته اند ...
نجمه با ناله ی وا اماه اش ...
به سر و سینه زد و گریان شد ...
حرمله باز به زانو رفت و ...
کشتن طفل یتیم آسان است ...
طرح ذبح پسری لب تشنه ...
دور گودال بلا عنوان شد ...
زیر تیغ و سپر و نیزه و تیر ...
بدن هر دویشان پنهان شد ...
عاقبت پیکر این طفل شهید ...
مثل جسم عمویش عریان شد ...
مثل عمویش در گودال ...
به گمانم دهنش شد پامال ...