و ناگهان پر حوریه ریخت در کوچه

و ناگهان پر حوریه ریخت در کوچه
و اشک معجر حوریه ریخت در کوچه

عجب مصیبت سختی کنار فرزندش
زمانه بر سر حوریه ریخت در کوچه

عجب جراحت سختی نشسته بر ابرو
حجاب منظر حوریه ریخت در کوچه

به قصد کشت چنان زد که آه پوشیه
به خون شناور حوریه ریخت در کوچه

به ضرب سخت کشیده به خاک افتاد و
تمام پیکر حوریه ریخت در کوچه

نه قلبه پاک پسر گوشواره هم حتی
شکست زیور حوریه ریخت در کوچه

سرش گرفته به دیوار کوچه و خون از
سر مطهر حوریه

آروم گرفتم دو تا دستارو
داشتم مادرمو می‌آوردم.
آروم گرفتم دو تا دستارو
هی می‌تکوندم خاک دیوارو
مگه می‌رسیدیم دو قدم راهو