به هوای حسین به هوای حرم

به هوای حسین، به هوای حرم
نمی‌دم همه دنیا رو به شبای حرم
به اذون حرم، به جوون حسین
که منو به خودش آخر می‌رسونه حسین

ای داد از این دنیا که
ما رو کشوند اونجا که
بیشتر کنه فاصله‌ها رو

رحمت به اون چشمی که
رونق بده با اشکش
دنیای بی حاصل ما رو

(این دنیا از چشم من افتاده
از وقتی ما رو حرم راه داده)

*****

شده زنده دلم به امید حسین
که این اشکای چشمای منو دیده حسین
به أخیک الحسین، به عموی حرم
که فقط می‌زنم زانو روبه‌روی حرم

با عشق تو سر کردم
دور حرم می‌گردم
دنیا شده با تو به کامم

بی تو دلم می‌گیره
دردامو یادم می‌ره
دور حرم با یه سلامم

دستامو سمت ضریح می‌گیرم
من آخر رُو به حرم می‌میرم

(این دنیا از چشم من افتاده
از وقتی ما رو حرم راه داده)