همین که دوتایی به میدان رسیدند

همین که دوتایی به میدان رسیدند
روی دست خورشید شش ماهه دیدند

به واللهِ کارش علی اکبری بود
اگرچه علی اصغرش آفریدند

سرش را روی شانه بالا گرفته‌ست
کسی را به این سر بلندی ندیدند

از این سمت، علی که جلوتر می‌آمد
از آن سمت، لشگر، عقب می‌کشیدند

همین که گلوی خودش را نشان داد
تمامی دل‌ها برایش طپیدند

پدر گردنش کج، پسر گردنش کج
چقدر این دو از هم خجالت کشیدند

لب کوچکش خشک و حلقوم او خشک
چه راحت گلوی علی را بریدند

عبا گرچه نگذاشت زن‌ها ببینند
صدای کف و سوت را که شنیدند