همون دم که رفتی دلم رفت
محمدحسین پویانفرپسندیدن21
بازدید4.7K
همون دم که رفتی دلم رفت ؛ دلم پشت سرت از حرم رفت ؛ دم خیمه دیدم علمدار ؛ دلم با علم رفت ؛ اگه برگردی ، رقیه نمیره ویرونه ؛ اگه برگردی ، علی اصغر من می مونه ؛ اگه برگردی ؛ چشات دریا دریا خونه ؛ چشای اهل خیمه بارونه ؛ داره بازم زیر لب می خونه ؛ اگه برگردی ؛ اگه برگردی ، رقیه نمیره ویرونه ؛ اگه برگردی ، علی اصغر من می مونه ؛ علمدار علمدار علمدار... پاشو خنده بی تو حرومه ؛ پاشو صحبت آبرومه ؛ برا اهل خیمه پس از تو ؛ دیگه کار تمومه ؛ اگه برگردی قد خواهرم خم نمیشه ؛ اگه برگردی تو آتیش کسی کم نمیشه ؛ رقیه می زنه به روی سینه ؛ میگه میون گریه سکینه ؛ میریم با عمو عباس مدینه ؛ اگه برگردی ؛ اگه برگردی رقیه عروس میشه آخر ؛ اگه برگردی عصا دست من میشه اصغر ؛ اگه برگردی ؛ علمدار علمدار علمدار... اگر رو سرت جا عموده ؛ حرم لا طمات الخدوده ؛ از الآن بدون دیگه روی سه ساله کبوده ؛ اگه برگردی یه گهواره غارت نمیشه ؛ اگه برگردی به هیچ کس جسارت نمیشه ؛ اگه برگردی ؛ تو افتادی و من مُردم ؛ کنار جسم تو زمین خوردم ؛ پاشو دستای تورو آوردن ؛ اگه برگردی ؛ علمدار علمدار علمدار... ناله ی یا فاطمه در حرم افتاد ... وای وای وای علم افتاد ...