همه می‌ریم ولی امام حسینه که می‌مونه

همه می‌ریم ولی امام حسینه که می‌مونه
همه می‌ریم یه بین‌الحرمینه که می‌مونه

همه می‌ریم تمومِ این سیاهیا می‌مونه
همه می‌ریم حسینیه و روضه‌ها می‌مونه

همه کاره‌اس حسین!
تازه اون طرف می‌فهمی که چی کاره‌اس حسین

همه پابرهنه هستیم و سواره‌اس حسین
تا ابد نغمه‌ی زیبای مِناره‌اس حسین

اشکِ نوکرِ حسین اکسیرِ شفاست
آتیشِ جهنمو خاموش می‌کنه 

وقتی که نقابشو کنار می‌زنه
کل اهل محشرو مدهوش می‌کنه

یا مولا یا اباعبدلله...

همه می‌ریم ولی کتیبه و  عَلم می‌مونه
همه می‌ریم از این دنیا فقط حرم می‌مونه

همه می‌ریم ولی خوبیِ آدما می‌مونه
همه می‌ریم ولی منبر و پرچما می‌مونه

بگو دنیات کیه؟ 
اون که دستتو گرفت اکثر اوقات کیه؟ 

علت بارون نم‌نم تو چشمات کیه؟
اون عزیزی که همیشه بوده همرات کیه؟

وقتی وارد قیامت می‌شه حسین
تازه روز محشرو محشر می‌کنه

اونجاست که همه کناری می‌ایستن و 
کل کار محشرو اصغر می‌کنه

یا مولا یا اباعبدلله...