همه با دامن آتش گرفته رو به گودالند

همه با دامن آتش گرفته رو به گودالند
عجب شام غریبانی، عجب شام غریبانی
من و پاره گریبانی، تو و گودال طوفانی

یکی زد، دو تا زد، همه صورتت عوض شد
پُر از خون شد این خاک، رنگ تربتت عوض شد

خیمه‌ی زن‌ها رو ببین
چه آتیشی، چه آتیشی، چه آتیشی
بیفته زینب رو زمین
بلند می‌شی، بلند می‌شی، بلند می‌شی

پرت کردن عمّامه‌تو
نمی‌بخشم، نمی‌بخشم، نمی‌بخشم
حسین اون سه ساعتو
نمی‌بخشم، نمی‌بخشم، نمی‌بخشم
چکمه‌ی روی سینه‌تو
نمی‌بخشم، نمی‌بخشم، نمی‌بخشم 

مظلوماً غریبا
چند نفر به یک نفر، آه ای نانجیبا
مظلوماً غریبا
قلب زینب شده از داغت ناشکیبا

یه نفر نگفت که مظلومی تو 
یه نفر نگفت که معصومی تو  
مگه آب مهریه‌ی زهرا نیست؟
پس یه قطره‌شم چرا محرومی تو؟