هزار شکر سرم زیر پرچم حسن است

هزار شُکر سَرم زیرِ پرچمِ حسن است
شبِ ششم رسیده و یعنی مُحَرم حسن است

هزار شکر که زهرا خریده ما را باز
که جمعِ ما همه در جنس دَرهَمِ حسن است

بد است پیشِ کریمان که بیش و کم خواهیم
که کار و بارِ دو عالم از عالم حسن است

چه غم که قفل زیاد است از قضا و قَدَر
کلیدِ رفعِ بلا ذکرِ اعظمِ حسن است

چقدر فاطمه می‌خواهدش کسی را که
کنارِ داغِ حسینش غمش فقط حسن است

فقط نه کوچه و دیوار و آتش و سم بود
تمامِ کرب و بلا مقتلِ غمِ حسن است

***

یک وقت ز خانه‌ات جوابم نکنی
با لفظ برو خانه خرابم نکنی

***

علی اکبر که جوشن داشت آن شد 
تو که جوشن نداری وای بر من