هزار جنگ بكردم كه سّر عشق بپوشم نبود بر سر آتش مُیَسَرَم كه نجوشم بهوش بودم از اول كه دل به كس نسپارم شمایل تو بدیدم نه عقل ماند و نه هوشم حدیث روضه نگویم، گل بهشت نبویم جمال حور نجویم آقا دوان بسوی تو باشم
حاج حسن خلج