هرکی یه بار مقتل تو بخونه گریه می‌کنه

هرکی یه بار مقتل تو بخونه گریه می‌کنه
مادر پیر من برات شبونه گریه می‌کنه

مرد اونه که تو روضه‌هات زنونه گریه می‌کنه
خلاصه هر کی روضه‌ات رو بدونه گریه می‌کنه

گریه می‌کنم تا نبری به کربلات گریه می‌کنم
تو اشک بده منم برات گریه می‌کنم
بارون میشم روی لبت گریه می‌کنم
برا قتیل العبرات گریه می‌کنم

نفس بده هوس کربلاست در سر من
گرچه غیر هوای تو زار و بیزارم

سپرده ام دل خود را به نم نم باران
من از تب شب جمعه دوباره می‌بارم

دوای درد مریض تو جز زیارت نیست
ببر مرا که خرابم ببر که بیمارم

تصوّر حرمت موقع غروب و اذان
گرفته صبر و قرارم گرفته اقرارم

سلام بر لب عطشان و زخمی ات ارباب