هرچه فضل است ز چشم تر تو می‌ریزد

هر چه فضل است ز چشم تر تو می‌ریزد
ادب از دامن آن مادر تو می‌ریزد
***
چه بلا بود که آورده عدو بر سر تو؟
که چنین ریخته بر روی تو چشم تر تو
***
من ز زانوزدگان قد رعنای توام
دیده بگشا و ببین گرم تماشای توام
***
اسدالله دلم روی زمین ریخته‌ است
به گمانم که دل ام بنین ریخته است
***
گرچه صدپاره‌تنی باز مددکار منی
به خداوند جعفر طیار منی