هر کس گرفته غیر تو مأوای دیگر

هر کس گرفته غیرِ تو مَأوایِ دیگر 
خیری ندیده از گدایی‌هایِ دیگر 

من روزی‌ام را از تو بی‌منت گرفتم 
منت فراوان است در جاهایِ دیگر 

یک پایِ من رفته است امشب سمتِ مکه 
سمتِ نجف رفته است اما پایِ دیگر 

تو با علی یعنی دو تن در بینِ یک روح 
شیعه ندارد جز شما بابایِ دیگر 

وقتِ ولادت نیست، هنگامِ ظهور است 
دنیا می‌آیی تو زِ یک دنیایِ دیگر 

حالا که رفتم تا علی و تا محمّد
باید بگویم یا علی و یا محمّد 

*****

نورِ تو خیلی قبل از آدم معتبر بود 
از تو چه در انجیل، چه توراتش اثر بود 

دنبالِ تو بودند اَحبارِ یهودی 
قلبِ کِشیشان از ظهورت، باخبر بود 

هر روز عبدالله را تهدید کردند 
هر روز عبدالمطلب تحتِ نظر بود 

تو آمدی، ایوانِ کسریٰ هم ترک خورد 
آثارِ ربانیت هرجا جلوه‌گر بود 

آتشکده یکباره اصلاً ریخت بر هم 
خاموش شد هر مشعلی که شعله‌ور بود 

شب کافی است، ای مکه دیگر ماه آمد 
الله‌اکبر که رَسول‌َالله آمد 

*****

اُمی شدی، اُم‌ُالقَرا شد زادگاهت 
پیغمبران را زنده کرده رویِ ماهت 

خیلی دعا کردی برایش جایِ نفرین 
حتیٰ همانکه خار می‌ریزد به راهت 

این امتِ تو تا قیامت روسفید است
از برکتِ صوتِ اذان‌گویِ سیاهت

بویِ علی را می‌دهی آقایِ مکه
وقتی شده دیگر ابوطالب پناهت 

دلخوش به اصحابت نشو که در خطرها 
تنها علی می‌ماند آقا در سپاهت 

لعنت بر آنکه با جسارت حرف می‌زد 
هرکس زِ کُفرِ والدینت حرف می‌زد

*****

شِکوه نکن از غربتت، لشگر که داری 
در غَزوِه‌هایت ضربه‌یِ آخر که داری 

اصلاً بیاید چندتا مَرحَب به میدان 
فرقی ندارد، فاتحِ خیبر که داری

گیرم که اصلاً عَبدُوَد رد شد زِ خندق
آسوده باش آقایِ من، حیدر که داری 

به طعنه‌هایِ این و آن، بی‌اعتنا باش 
بگذر از این بدبخت‌ها، کوثر که داری 

آنکس که خیر و برکتِ دنیاست، زهراست 
سِرِ وجودِ این جهان زهراست، زهراست 

*****

ای صادقِ آلِ علی در بی کران‌ها 
یادی بکن قدری هم از ما ناتوان‌ها

بارِ سفر برداشتی از دوشِ مردم 
ای ناشناسِ مهربانِ کاروان‌ها

جاروکِشَت اعجازِ ابراهیم دارد 
در دست‌هایِ توست این کُون و مکان‌ها 

درکِ مقامت، کارِ امثالِ زُراره است 
کِی راه دارد در حریمت این گمان‌ها 

پرچم سیاهِ روضه بر دیوار داری 
تو روضه‌خوانی بر تمامِ روضه‌خوان‌ها 

روضه بخوان از آفتابِ بینِ گودال 
از حُجَتُ‌الله‌ای که افتاده است بی‌حال