هر چه به صبح واقعه نزدیك می شویم

هر چه به صبح واقعه نزدیك می شویم 
از غصه ی تو دلهره ام بیشتر شود 

ای میهمان تشنه لبم بر غریبی ات 
پهلو شكسته آمده تا نوحه گر شود 

تا آه می كشی، جگرم تیر می كشد 
خواهر به حال بی كسی ات خون جگر شود 

حرف از جدا شدن بزنی لطمه می زنیم 
راضی مشو كه زینب تو در به در شود 

جان منی و پای تو آوردم ای حسین 
تا صبح من به دور تو می گردم ای حسین 

ای یادگار مادرم، ای سایه ی سرم 
ای مهربان برادرم، ای سایه ی سرم 

ای آیه های فجر، ز تو دل نمی كَنم 
آید هر آنچه بر سرم، ای سایه ی سرم 

می سوزم از شراره ی عشق تو امشب و 
فردا در آتش حرم، ای سایه ی سرم 

پیداست از هیاهوی دشمن كه خواهرت 
یك امشب است محترم، ای سایه ی سرم 

سوگند خورده اند سرت را جدا كنند 
با تیغ و نیزه در برم، ای سایه ی سرم 

من بر هزار زخم تنت گریه سر دهم 
تو روی نی به معجرم، ای سایه ی سرم 

جان منی و پای تو آوردم ای حسین 
تا صبح من به دور تو می گردم ای حسین 

فردا كه لحظه لحظه نفس گیر می شود 
در خاك و خون عروج تو تفسیر می شود 

از ترس، خواب هر كه ندارد ز كوفیان 
فردا سرِ رقیه ی تو شیر می شود 

امشب به هر كجای تنت بوسه ای زنم 
فردا اسیر نیزه و شمشیر می شود 

فردا كه دست و پا بزنی زیر چكمه اش 
زینب میان هلهله ها پیر می شود 

زهرای كوچك تو همین امشب است عزیز 
فردا دچار حلقه ی زنجیر می شود 

فردا كه روی نی همه سرها روانه گشت 
از تیر های حرمله تقدیر می شود