هر لحظه در هجران تو صد سال نوری‌ست

هر لحظه در هجران تو، صد سال نوری‌ست
سهم من از این روزها، تنها صبوری‌ست

آقا! یقین دارم که زجرآورترین درد
از آن کسی که عاشقش هستیم، دوری‌ست

یک آرزو دارم در این دنیا و آن هم
در محضرت یک لحظه دیدار حضوری‌ست

ای تک‌سوار سبز‌پوش جاده‌ی عشق
در جاده‌هامان ازدحام بی‌عبوری‌ست

دلگیر هستیم از هیاهوهای بی‌ تو
شهر و دیار ما اسیر سوت و کوری‌ست

ما غائبیم اما همیشه حاضری تو
گر‌چه به ظاهر روزهای بی‌ظهوری‌ست
****
ای معتکف بقیع و خضرا، برگرد
ای خیمه‌نشین کوه و صحرا، برگرد

در کوچه غلاف تیغ می‌زد، قُنفذ
ای بانیِ روضه‌های زهرا، برگرد