نگاه گریه داری داشت زینب

نگاه گریه داری داشت زینب
چه گام استواری داشت زینب
دل با اقتداری داشت زینب
مگر چه اعتباری داشت زینب

چهل منزل حسین منجلی شد
گهی زهرا شد و گاهی علی شد

ندیدم زینب کبری‌تر از این
ندیدم زینت باباتر از این
ندیدم دختر زهراتر از این
حسینی مذهبی غوغاتر از این

اگر چه غصه دارد آه دارد
به پایش خستگی راه دارد

پس از آن که زمین را زیر و رو کرد
سپاه کوفه را بی آبرو کرد
به سمت کربلا خوشحال رو کرد
کمی از خاک را برداشت بو کرد

رسیدم کربلا ای داد بی‌داد
حسین سر جدا، ای داد بی‌داد

چهل روز است گریانم حسین جان
چو موی تو پریشانم حسین جان
چهل روز است می‌خوانم حسین جان
حسین جانم، حسین جانم، حسین جان

تویی ذکر لبم الحمدلله
حسینی مذهبم الحمدلله

همین جا شیرخواره گریه می‌کرد
رباب بی‌ستاره گریه می‌کرد
گهی بر گاهواره گریه می‌کرد
گهی بر مشک پاره گریه می‌کرد

خدایا از چه طفلم دیر کرده؟
مرا بیچاره کرده، پیر کرده

همین جا دور اکبر را گرفتند
ز ما شبه پیمبر  را گرفتند
ولی از من دو دلبر را گرفتند
هم اکبر را، هم برادر را گرفتند

به تو گفتم که ای افتاده از پا
ز جا بر خیز ور نه معجرم را...

همین جا بود که سقای ما رفت
به سمت علقمه دریای ما رفت
پناه عصمت کُبرای ما رفت
پِی او گوشواره‌های ما رفت

فقط از علقمه یک مشک برگشت
حسین بن علی با اشک برگشت

همین جا بود که دل‌ها گرفت و 
کسی روی تن تو جا گرفت و 
سرت را یک کمی بالا گرفت و

همین که بر گلویت خنجر آمد
صدای ناله‌ی زهرا در آمد

به سمت گودال از خیمه دویدم من
شمر جلوتر بود دیر رسیدم من
سر تو دعوا بود ناله کشیدم من
سر تو رو بردن دیر رسیدم من

به سایه‌ای شتری ز آفتاب برده پناه
کسی که عالم امکان به زیر سایه‌ی اوست

مثل مادر زدن زینب را
بلکه بیشتر زدن زینب را
کینه‌ها چون که بیشتر شده بود
دوبرابر زدند زینب را

چهل نفر ضاربین کوچه شدند

تا حالا از این خونواده زنی رو نبردن اسارت

خبر آن نیست که اموال به غارت رفته
خبر این است که زینب به اسارت رفته

یک نفر مانده بین گودال و
صد نفر می‌زدند زینب را
نیزه‌هایشان میان گودال و
با سپر می‌زدند زینب را

خبر داری سر بازار رفته‌ام
میون مجلس اغیار رفته‌ام

من کجا کوچه و بازار کجا؟
من کجا مجلس اغیار کجا؟

وارد شام خرابم کردند
خوب از غصه کبابم کردند
خارجی زاده خطابم کردند
وارد بزم شرابم کردند