نوری که بسم الله الرحمن الرحیم است

نوری که بسم الله الرحمن الرحیم است
زهرای اطهر، دختر خلق عظیم است

او مادر خلقت، شکوه و راز هستی است
یعنی که بر پیغمبران، زهرا زعیم است

خم میشد و دستان او را بوسه می‌زد
پیغمبری که حور بر پایش مقیم است

کس نیست همتا بهر زهرای حکیمه
جز سروری که هم علی‌ و هم حکیم است

از کوثر قرآن فضائل گشته نازل
آن دشمنی که گفت ابتر، خود عقیم است

بس دشمنانِ کینه‌ توزش پرنفاق‌اند
خصم لعین‌اش عین شیطان رجیم است

صدیقه را تصدیق کردن کار ما نیست
این است کرامات همین آل کریم است

ما نوکر دربارش از سوی حسینیم
احسان او بر ما، ز احسان قدیم است

ما از ازل او را صدا کردیم، مادر
هر کس که زهرایی‌ست قلب او سلیم است

غمگین مباش اینجا اگر او بی‌حرم ماند
چون فاطمه در عرش دارای حریم است

بر روزهای آخرش خون‌گریه باید
اوضاع زخم پهلویش خیلی وخیم است

درمان زخم بازویش امکان ندارد
آگاه از دردش خداوند علیم است

یار ولایت از نفس افتاد اینک
حوری در آغوش جنات‌النّعیم است

افتاده روی سینه مادر حسن جان
قلب حسین و زینبش از غم دو نیم است