نه اینکه نشد اشک چشمم دوایت

نه اینکه نشد اشک چشمم دوایت
خودت خواستی مرگ باشد شفایت

فدای صدای سلام نمازت
چرا درنمی‌آید امشب صدایت

غریبی نکن با غریب مدینه
منم فاطمه یار درد آشنایت

چه دنیای تلخیست دنیای بی‌تو
برای من بی‌کس و بچه‌هایت

اگر ماندنت بسته بر خواهشم بود
نگفتی چرا تا بیفتم به پایت

به آتش زدی تا بمیری برایم
عزیزم الهی بمیرم برایت

ببین حال آشفته‌ام را که زینب
تسلا به من می‌دهد درعزایت

برو گرچه شرمنده‌ام تا قیامت
از اینکه نشد جانم آخر فدایت

برو مهربانم ولی مطمئن باش
مرا می‌کشد داغ تو در نهایت

برای من و این یتیمان دعا کن
اگرچه شکسته‌است دست دعایت

برای دل من که باید ببینم
از این پس در این خانه خالیست جایت