نمی‌خوام به نوکری فقط عادت بکنم

نمی‌خوام به نوکریت 
فقط عادت بکنم

دوست دارم هرجا می‌رم
از تو صحبت بکنم

 شیعَتی مهما شَربتُمْ  ماءٍ عَذْب فَاذکُرونی
تا قیامت بخدا تو  قلب مونی

اَوْ سَمِعتُمْ بغَریبٍ اَوْ شَهیدٍ فَانْدُبونی
الهی فدای آون پیکر  خونی

غم یه دنیا تو چشمای ترت بود
آبی که بستن روت مهر مادرت بود 

خاکه کربلا حسین
خونه آخرته 

روضه‌ی باز واسه ما
گریه‌ی مادرته

وَ اَنَا السِّبْطُ الَّذی مِنْ غَیْرِ جُرْمٍ قَتَلونی
آره این شده جوابه مهربونی

وَ بجُرْدِ الْخَیْلِ بَعْدَ الْقَتْلِ عَمْداً سَحِقونی
چه خوبه وقتی خودت روضه میخونی

درست همونجا که صحبت سرت بود
آقا فقط فکرت پیش خواهرت بود

الهی عطش بیاد
که بمیره نوکرت 

سر سوزنی عطش
نرسه به اصغرت

لَیْتکُمْ فی یَوْمِ عاشورا جَمیعاً تَنْظُرونی
شنیدم میخواستی که آب برسونی

کَیْفَ اَسْتَسْقی لِطِفلی فَأبوا اَنْ یَرْحَمونی
هر کاری کردی که شرمنده نمونی 
 
همش توی گوشم ناله‌ی ربابه
میونه این شبها حال من خرابه