نسیم روضه وزیدن گرفته در مویت غروب می چكد از تارهای گیسویت كجاست جای لبم روی ماه پیشانیت چقدرفاصله افتاده بین ابرویت هنوز هم كه تو در فكر احترام منی چقدر زحمت من را دهی به بازویت
حاج حسن خلج