میون نیزه و خنجر یه تنی افتاده بی سر

میون نیزه و خنجر، یه تنی افتاده بی سر
ناله‌ی غریبی میگه یا حسین غریب مادر

بَر سَر تَلّی پُر از غم آمدم بهر زیارت
کرده‌ام سوی مدینه با پیمبر این اشارت

وا محمد، وا علیا
وا غریبا وا غریبا

اینکه میبینی حسین است
کشته‌ای غریب و تنها