میون ظهر سرخ آسمونه

میون ظهر سرخ آسمونه ...
کربلا دریاچه ی خونه ...
تموم بچه ها تشنه و بی تاب ...
تو خیمه ها همه میگن آب ...
عمو عمو مشکو از ما می گیره ...
عمو عمو داداشم داره می میره ...
امید خیمه ها وای ...
امید تشنه ها وای ...
عمود خیمه ها وای ...
پناه زینبین وای ...
ذخیره ی حسین وای ...
از این غم ها خدای غیرت بی قراره ...
نقش دستاش آتیش غضب ذوالفقاره ...
امید تشنه ها وای ...
عمود خیمه ها وای ...
رسیده لحظه لحظه های حساس ...
به علقمه رسیده عباس ...
ساقی تشنه لب کنار آبه ...
تو فکر فرزند ربابه ...
تو تشنه ای ، چرا آبو نخوردی ؟
تو تا ابد آبروی آبو بردی ...
آبروی ادب وای  ...
ساقی تشنه لب وای ...
آب حیات ما وای ...
راه نجات ما وای ...
با این کارت برادرو شرمنده کردی ...
بی کس میشم اگه به خیمه برنگردی ...
امید تشنه ها وای ...
عمود خیمه ها وای ...
خاک و شن و خون همه درهم شده ...
پشت حسین از غم تو خم شده ...
بگو چه رخ داده در این علقمه ؟
که آمده مادر ما فاطمه ...
پیچیده بوی بانوی مدینه ...
قرآن به سر شده سکینه ...
رنگ رخ بنفشه ها پریده ...
حسین فاطمه خمیده ...
خدا خدا ، این صدای عمومه ...
خدا خدا ، کارمون دیگه تمومه ...
یل دلاورم وای ...
امید لشکرم وای ...
آرزوی حرم وای ...
عموی دخترم وای ...
دیدی زینب درخشش سر نیزه هارو ...
وا کن خواهر گوشواره های بچه هارو ...
امید تشنه ها وای ...
عمود خیمه ها وای ...