میون جمعیت عقابو گم کردم

میون جمعیت عقابو گم کردم
سوار ذوالجَناح شدم ولی رکابو گم کردم
میون خون بوده گلاب‌و گم کردم
سوار ذوالجَناح شدم ولی رکابو گم کردم

هرجوری بود خودم رو به تنت رسوندم
من اولین فاتحه رو برا تو خوندم
با عمه زینب رو عبا تنت رو چیدم
بین عبا جای خودت خودم رو دیدم

تنت شبیه برگ پاییزه
با هر نسیمی داره می‌ریزه
جلوم یه پیکری که ریز‌ ریزه

شبیه قاصدک شد بدنت علی
مراقبم که جابه‌جا نشه نعش تنت علی
تو این همه مقتل یه غصه آبم کرد
عبای روی دوشم آخرش شد کفنت علی
می‌زدنت علی

امید ندارم دیگه کار تو تمومه
ولی تو هر قومی غریب‌کشی حرومه
برا شکستن سرت بزن‌بزن شد
غصه‌ی طرز کشتنت قاتل من شد

ارباً اربا، ارباً اربا، ارباً اربا، ارباً اربا...