میلاد گُل سرسبدِ شاه جهان است

میلاد گُل سرسبدِ شاه جهان است
خاکِ قدمش تاج سرِ اهل جنان است

علی‌اکبرِ لیلا...
...
سلطان شده و شیر، غلامِ درِ اوییم
در اوج، کف پای علی‌اکبرِ اوییم

علی‌اکبرِ لیلا...
...
ای لیلیِ لیلای حرم، خوش قد و بالا
نام تو شروعی‌ست که آغاز اذان است

گفتیم که میلاد علی روز پدر بود
گفتند که میلاد تو هم روز جوان است

علی‌اکبرِ لیلا...

هم حیدر کرّاری و هم احمد مختار
چیزی که عیان است، چه حاجت به بیان است؟!

پس حق بِده از چشم تو کفّار بترسند
تا پلک تو تیر و خَم ابروت کمان است

تو جمع همه پنج تنِ آل عبایی
تو علّت زیبا شدن مأذنه‌هایی

علی‌اکبرِ لیلا...
...
از روز ازَل عشق و صفا را به تو دادند
افسار همه ارض و سماء را به تو دادند

عبّاس اگر که علی کرب‌وبلا شد
پیغمبریِ کرب‌وبلا را به تو دادند

علی‌اکبرِ لیلا..

عیسای مسیحِ حرم آل محمّد
بی‌واسطه معجون شفاء را به تو دادند

ای روی تو چون روی پیمبر، علی‌اکبر
هستی نوه‌ی ساقی کوثر، علی‌اکبر

علی‌اکبرِ لیلا..
...
رُو صورتش بوسه کاشتم
صدقه‌ای کنار گذاشتم
صد تا پسر هم اگر که داشتم
اسمشو علی می‌ذاشتم

خَلقاً، خُلقاً، منطقاً شبه پیمبر

خون ارباب تُو رگ علی‌اکبر می‌جوشه
اذان می‌گه به گوشش اون که هست تُو آغوش عبّاس

علی، یا علی‌اکبر، علی...