می رسد از کربلا هر نفسی بوی دوست

میرسد از کربلا، هر نفسی بوی دوست 
جان به فدای خم سلسلۀ موی دوست

 آب حیات من است، خاک سر کوی دوست 
گر دو جهان خرمیست، ما و غم روی دوست

ماه سلامٌ علیک، راه سلامٌ علیک
شاه سلامٌ علیک، آه سلامٌ علیک

 موسم بیعت رسید، فصل شهادت رسید 
رو به سوی کربلا، شاه سلامت رسید

پشت سرش یار اوست، میر علمدار اوست
 یار وفادار اوست، ساقی و سردار اوست

آب حیات آمده، آب حیات آمده
صوم و صلاة آمده، باب نجات آمده

ذات صفات آمده، ذو البرکات آمده
ساقی لب تشنگان، سمت فرات آمده

موج جنون میزند، اشک پریشان کیست 
ناله به دل میخّلد، بسمل مژگان کیست

 سفرۀ احسان کیست، دل که شده مبتلا 
بر سر دامان کیست، واله و حیران کیست 

آه دلم شکوِه کن، چشم تو گریان کیست 
سیدُ العطشان حسین، شاه شهیدان حسین 

معنی باران حسین، جان سّنه قوربان حسین
 بُعْثِرَ ما فِي الْقُبُورِ، حُصِّلَ ما فِي الصُّدُور

 وقت قیام غمت، اذن و جواز عبور
راه تو معنای نور، وقت مصیبت صبور

سلسلۀ موی دوست، حلقۀ دام بلاست 
هر که در این حلقه نیست، فارغ از از این ماجراست

گر برود جان ما، در طلب وصل دوست 
حیف نباشد که دوست، دوست تر از جان ماست

مقصد ما کربلاست، هر که ز دنیا رهاست 
در غم او مبتلاست، گریۀ او کیمیاست

ماه سلامٌ علیک، راه سلامٌ علیک
شاه سلامٌ علیک، آه سلامٌ علیک

بخت جوان یار ما، دادن جان کار ما 
قافله سالار ما، فخر جهان مصطفاست

خود ز فلک برتریم، وز ملک افزون تریم
زین دو چرا نگذریم، منزل ما کبریاست

راه تو بی انتهاست، تربت پاکت شفاست
 راس تو بر نیزه و، زلف سیاهت رهاست 

خون تو خون خداست، دست کریمانه‌ات 
مظهر لطف و سّخاست، مظهر لطف و سّخاست

ماه سلامٌ علیک، راه سلامٌ علیک
شاه سلامٌ علیک، آه سلامٌ علیک

امر به معروف را، خون تو معنا کند 
امت غمدیده را، خون تو احیا کند 

ظلم و ستم را فقط، خون تو رسوا کند 
ما همه آماده‌ایم، یک دل و آزاده‌ایم 

عاشق و دلداده‌ایم، راهی این جاده‌ایم 
اذن به میدان بده، پای تو افتاده ایم

 اذن شهادت کجاست، روح عبادت کجاست
 راه سعادت کجاست، نور هدایت کجاست

کیست در این انجمن، محرم عشق غیور 
ما همه بی غیرتیم، آینه در کربلاست

راه بر و مقتداست، ماه سر نیزه‌هاست 
 هر نفسش ربناست، دل به غمش آشناست

جان به فدایت امام، خون تو راه قیام
 هرچه به جز عشق تو، رفتنی و ناتمام

بر لب خشکت سلام، شاه تویی من غلام 
سایۀ لطفت حسین، تا به ابد مستدام

هر که دلارام دید، از دلش آرام رفت 
چشم ندارد خلاص، هر که در این دام رفت

 گر به همه عمر خویش، با تو برآرم دمی
 حاصل عمر آن دمست، باقی ایام رفت

خون تو جاری شد و، در رگ اسلام رفت 
هر که غلامت نشد، مرده و ناکام رفت

ماه سلامٌ علیک، راه سلامٌ علیک
شاه سلامٌ علیک، آه سلامٌ علیک

شاعر: امیر سلیمانی
***