می‌تونستی مچمو بگیری اما
عباس طهماسب پورپسندیدن5
بازدید300+
می‌تونستی مچمو بگیری اما دستمو گذاشتی تو دست اباالفضل دست خالی رفتن از اینجا محاله دل هیچ‌کسی رو نشکسته اباالفضل نگاش پناه هر سالمه دلم مست ابوفاضله، همه کارم ابالفضله کیه قمر روی زمین؟ کیه نفس ام‌البنین؟ آره تنها یارمه اباالفضل اباالفضل اوج هر مرام و معرفت غیر خوبی چی دیدم ازت؟ اباالفضل کار تو گره‌گشاییه کار من فقط گداییه هر کسی یه واسطه داره تو روضه من شدم دخیل پرچم اباالفضل زندگیم یه رنگ تازه‌ای گرفته شدم از روزی که آدم اباالفضل غمش توی دلا جاریه آقا عجب علمداریه کیه نشه خاک پای عباس؟ دلم عمریه بی‌تابشه فقط حسینه اربابشه یه روز می‌میریم برای عباس اباالفضل دست ما رو هم بگیریا از تو خاطرم نمیریا اباالفضل ای گره‌گشای عالمین ای امید آخر حسین ای که در باغ ولاء منسب سقا داری ماه طاهایی و بر دیده‌ی ما جا داری خوبی و بخشش و ایثار برازندهٔ‌ی توست آنچه خوبان همه دارند تو یکجا داری اباالفضل