موی سپید من این روی سیاه من

این موی سفید من، این روی سیاه من
این ناله‌ی العفو و، این کوه گناه من

با اینکه همه عمرم، هرلحظه گنه کردم
بر عفو تو می‌باشد، پیوسته نگاه من

عمری‌ست که می‌بینم، دارند به هم الفت
لطف تو و عفو تو، اشک من و آه من

هم تیره شده روزم، هم بسته شده چشمم
هم خم شده پشت من، هم گم شده راه من

سرتابه‌قدم تشویش، مرگ از پی و گور از پیش
ای خالق من رحمی، بر حال تباه من

باشد که تو بگشایی، راهی به سویم یارب
فریاد که از هرسو، بسته شده راه من

من عبد گنهکارم، من مستحق نارم
من سخت گرفتارم، العفو، اله من

 العفو اله من...