مولا لبم به تربت تو وا شد

مولا لبم به تربت تو واشد
تا که به عشقت آشنا شد

دل اسیر و خسته‌ی من
به یک نگاه تو رها شد

کویت بهشت من بهار من
مولا تویی پناه و یار من

باشد میان صحن مرقدت
با تو به اربعین قرار من

(لبیک حسین عزیز فاطمه)۸

عمری به اشک اگر وضو گرفتم 
من به غم تو خو گرفتم

تویی همان که هرچه دارم
به یک نظر از او گرفتم

ای نوکریت آبروی من
ای کربلایت ارزوی من

عکس حریم باصفای تو
باشد همیشه روبروی من

(لبیک حسین عزیز فاطمه)۸

دریاب که مسّنا و اهلنا الضّر
و دست ما مگر شود پر

ببین که زائر تو هستم
دگر مرا غریبه نشمر

صحن تومروه و صفای من
ای کربلای تو منای من

باشد شهادتم  به راه تو
در زیر قبّه‌ات دعای من

(لبیک حسین عزیز فاطمه)۲