منی که بزرگ شدم تو طواف پرچمت

منی که بزرگ شدم تو طوافِ پرچمت 
منی که شیرینیِ روزگارمه غمت
منی که از این خونه نمی‌رم جای دیگه 
یه چی مونده تو دلم، شبای مُحرمت

به همین نفس‌زدن‌ها، قَسمت می‌دم حسین
ببَرم به کربلا که، دیگه پوسیدم حسین
نمی‌خوام بهشت برم تا حرمو دیدم حسین

به تو وابستمو، عاشقت هستمو 
به ضریحت آقا، برسون دستمو

یه نفس می‌گم حسین، یه نفس می‌گم حسن
تا که بی‌بی فاطمه یه نگاه کنه به من
با همین لباس سیاه به من آبرو دادی
یه روزم همین لباس واسه من می‌شه کفن

دلی که شکسته باشه حرم خدا می‌شه
چشمی که گریه برات کرد کاسه‌ی شفاء می‌شه
هرجا روضه‌اتو بخونن، مثل کربلا می‌شه

دل کوچیکمو، بیا دریایی کن 
ببَرم کربلا، بازم آقایی کن

معشوق عراقی 
نمی‌خوای بگیری از من یه سراغی
معشوق عراقی
تو دلیل گریه‌های تو فراقی
معشوق عراقی 
به کسی جز تو ندارم اشتیاقی 

نمک زندگیم از هر نفس ثارالله
روشنی‌بخشِ شب قبرم اباعبدالله

آبروی دو عالم، آبروی دو عالم