من و تو همسفرِ همیشه بودیم

من و تو  همسفرِ همیشه بودیم 
تا غروب کربلا، تا غروب کربلا

بعد تو خواهر تو در به درت شد 
پا به پای نیزه‌ها، پا به پای نیزه‌ها

 بی تو خیلی غصّه خوردم
روزی صد بار بی تو مُردم

صحنه‌های گودال این دَم آخر 
جلو چشمامه تاج سرم

هر جا رفتی رفتم با پای زخمی 
پیِ تو بودم همسفرم

شبیه سرِ تو دلم پُره خونه 
غم تو حسین جان منو می‌سوزونه

پیرهن خونیتو رو چشمم می‌ذارم 
تا دلم آروم بشه، تا دلم آروم بشه

هِی نفس می‌کِشم عطر تنتو تا 
نفسام تموم بشه، نفسام تموم بشه

جای زخمات روی پیرهن 
تازه می‌شه زخمای من
 
پاک می‌کنم اشک چشمای خونو  
با همین کهنه پیرهنِ تو 

آرزویی دیگه نداره زینب 
داداشی غیر از دیدنِ تو 

هلاکه دل من واسه روی ماهت
می‌افته نگاهم بازم تو نگاهت

شبیه سرِ تو دلم پُره خونه
غم تو حسین جان‌ منو می‌سوزونه

لحظه‌ی رفتنِ تو جون منم‌ رفت 
با نگاه آخرت، با نگاه آخرت 

لحظه‌ی رفتنمه قدم بذار تو
رو چشمای خواهرت‌، رو چشمای خواهرت

می‌سوزم با خاطراتم
دَم آخر چشم‌ به راهتم

یادته تو گودال تن خونیتو 
توی آغوشم بی‌سرِ من

کاش وقت جون دادن بگیری من رو 
توی آغوشت سَرور من 

می‌خوام روی دستات دوباره بخندم
برای همیشه چشامو ببندم

شبیه سرِ تو دلم پُره خونه
غم تو حسین جان‌ منو می‌سوزونه