منم سنگ صبور خانهی عشق
مازیار طاولیپسندیدن19
بازدید18.7K
منم سنگ صبور خانهی عشق که هستم خانهدار خانهی عشق اگر چه زن ولی مردآفرینم كنیز فاطمه اُمُّ البنینم پس از عُصیانگریهای مدینه كه شد آتش سراپای مدینه پس از پرواز زهرای مدینه كه تنها ماند مولای مدینه مرا هفتآسمان قدرم قضا داد فلك دستم به دست مرتضی داد از آنروزی كه رفتم محضر او خرامان تا رسیدم در بَرِ او كه گیرم جای یاس پَرپَرِ او به استقبالم آمد دختر او مرا از شرم آبم كرد زینب مرا مادر خطابم كرد زینب