منم اسمانی که دیگه قمر نداره

دیدنت آرزومه بی تو نفس حرومه
کجایی که ببینی عمر منم تمومه

منم آسمونی که دیگه قمر نداره
منم اون بهاری که دیگه ثمر نداره

تو رفتی نگفتی که بی تو برگِ خزونم
من اُمُّ البنینم که دیگه پسر نداره

وای که بی تو چی کشیدم
بیا ببین بریدم یه مادر شهیدم... 

برو بیایی داشتم یه روزی تو مدینه
پهلوونم کجاست تا حال منو ببینه

لب‌ِ تشنه پیش فرات افتادی رو خاکا
شنیدم نشد آب بیاری برات بمیرم

غرورت شکسته شد اما شیرم حلالت
من هر روز برای تو مادر روضه می‌گیرم برات بمیرم

وای علمدار رشیدم

به آرزوم رسیدم یه مادر شهیدم

وای که بی تو چی کشیدم
بیا ببین بریدم یه مادر شهیدم... 

باور نکردم اون روز زینب رو وقتی دیدم
دق کرده بودم عباس قصشو تا شنیدم

کجا بودی وقتی دخترا آتیش گرفتن
کجا بودی وقتی هرچی بود بردن به غارت

شنیدم که زینب تو بازار سرش شکسته
کجا بودی بردن حرم رو برا اسارت

وای خجالت می‌کشیدم رقیه‌مو ندیدم
بیا ببین بریدم یه مادر شهیدم

وای که بی تو چی کشیدم
بیا ببین بریدم یه مادر شهیدم...