منظر دل‌های ماست

مَنظَرِ دل‌های ماست کرب‌و‌بلای حسین
مرغِ دلِ ما زَنَد، پَر به هوای حسین

یک نِگَهِ کربلا بِه بُوَد از صد بهشت
جَنَّتِ اَهلِ دل است، صحن و سرای حسین

مُلکِ سلیمان بُوَد در نظرش بی‌بها
هرکه گدایی کند پیشِ گدای حسین

خنده‌کنان می‌رود، روزِ جَزا در بهشت
هرکه به دنیا کُنَد گریه برای حسین

مسموم وا اِماما، شهید وا اِماما