غصه دارم که چرا سوز دعا نیست مرا

غصه دارم که چرا سوز دعا نیست مرا
رمضان آمده و حال بکاء نیست مرا

روزگاری به هوای همه کس بال زدم
پر پرواز به درگاه شما نیست مرا

معصیت عادت من گشته و حالم خوب نیست
لذتی در سحر نافله‌ها نیست مرا

من از این تیرگی باطن خود دلگیرم
روشنی بخش دل و دیده چرا نیست مرا؟

دست من خالی و هر بار تظاهر کردم
کوله باری به جز از کبر و ریا نیست مرا

چه کنم تا که جوابم نکنی یا الله
بارالها به گمانم که بنا نیست مرا