ای کریمی که گدا پشتِ درت آمده است
حاج محمدرضا بذریپسندیدن7
بازدید200+
ای کریمی که گدا پشتِ درت آمده است سر سال است گدای سحرت آمده است بندهی عاصی پر دردسرت آمده است تا که رزقی ببرد دور و بَرت آمده است پهن شد سفرهی ماهِ تو گرفتار رسید ربِ شهرِ رمضان، عبدِ گنهکار رسید شکر یکبار دگر شستن جان را دیدم بر سر سفرهی تو گریهکنان را دیدم از تو در دست گدا خطِ امان را دیدم ترسم این بود نبینم رمضان را دیدم من گنهکار بیا باز مراعاتم کن با ابوحمزه مرا اهلِ مناجاتم کن در خودم گم شدهام باز مرا پیدا کن قلبِ مجنونِ مرا در به در لیلا کن گره افتاده به کارم، گرهام را وا کن بازهم بر سر این سفره مرا هم جا کن بال زخمی مرا پَر بده در ماه خودت من گدای سر سالم بده در راه خودت ماه مهمانیِ تو ماه کِراماتِ علیست ماه دیدارِ علی، ماه ملاقاتِ علیست وقت افطار به لب ذکر و مناجات علیست دلِ ما وقتِ سحر غرقِ عِنایاتِ علیست به گدا وقتِ سحر نانِ علی روزی کن سحری دیدنِ ایوانِ علی روزی کن با علی زمزمه کن باز الهی بالحسین با خدا کن سخن آغاز الهی بالحسین آمده فرصتِ پرواز الهی بالحسین میکند در دلت اعجاز الهی بالحسین با حسین ابن علی روزهی خود را وا کن خیمهی روضه ز داغ غم او برپا کن روضه خوان گفت که زهرا ز غمش گریان است پسرِ مادرِ آب است، ولی عطشان است دستبافی به تنش بود ولی عُریان است بدنِ زخمی او زیر سُمِ اسبان است تن او روی زمین ماند و سرش را بردند از تنش پیراهنو ز انگشت خاتم بردند ****** رفتی و غُربت این قافله افزون تر شد رفتی و باغِ فَدک سوخت و خاکستر شد بین اصحابِ کهنسالِ سپاه کوفه جَدَلی سخت سرِ رَجعتِ پیغمبر شد قدو بالای تو را حرملهها چشم زدند در حَرَم ای پسرم خون به دل مادر شد سر پیری چه به روزِ جگرم آوردی آخه گریهام باعث خندیدنِ یک لشکر شد بغلت کردمو یکباره تنت ریخت زمین چشم بر هم نزده دشت پر از اکبر شد پسرش را عُمرِ سَعد نشانم میداد طعنههایش به خمیده شدنم منجر شد زخم پهلو چقدر زود زمینگیرت کرد از چنین زخم بدی فاطمههم پرپر شد تکههای بدنت را که مُرَتَّب چیدم تازه دیدم بدنت شکلِ علیاصغر شد عمهات آمده تا دست به مَعجَر ببرد ارباً ارباً شده، برخیز ببین مَحشَر شد قدم خَم شد عصای پیریمو ببین که با چه زحمتی جمع شد من هربار که شمردمت یه تیکه از تنت کم شد قدم خَم شد (حسین جانم، حسین جانم...) برو باشه گمون نمیکنم اینهمه اکبر تو عبا جا شه میام کنارِ هم بچینمت دوباره میپاشه برو باشه (حسین جانم، حسین جانم...)