من که زِ آغاز عمر بی تو نکردم سفر

من که زِ آغاز عمر، بی تو نکردم سفر
خیز و ببین یا أخاه، با که سفر می‌کنم

سخت است که تکیه‌گاه عالَم باشی
یک نیزه شکسته تکیه‌گاهت باشد

بی‌یار و حبیب یا اباعبدالله...
شد نیزه نصیب یا اباعبدالله...