من همونم که یه عمر هوامو داشتی
عادل خوشروپسندیدن5
بازدید200+
من همونم که یه عمر هوامو داشتی دیدی بی پناه شدم تنهام نذاشتی چرا با اینکه بازم توبه شکستم باز صدام کردی بیام برای آشتی گریه میکنی واسه حال من میگیره دلت از اعمال من واسم کاری کن داره میشه دیر صاحب الزمان دستامو بگیر بقیة الله من اومدم برای جدت بکشم آه ماه رمضونه کاش خدا من رو به محرم برسونه زنده بمونم تو حرمش با گریه این شعرو بخونم مسلمانان حسین مادر ندارد غریب است و کسی بر سر ندارد ز جور ساربان بی مروت دگر انگشت و انگشتر ندارد اگر کشتند چرا آبش ندادند کمی زان در نایابش ندادند اگر کشتند چرا خاکش نکردند کفن بر جسم صدچاکش نکردند (حسین جانم حسین جانم حسین جان) ***** نوکر بساط نوکریاش را که پهن کرد او را علی، کبوتر ایوان و صحن کرد سائل برای بندگیات انتخاب شد با جود و بخشش تو گناهش ثواب شد روضه خواندی تو ای امام غریب جد ما تشنه بود یابن شبیب وقتی طرف حساب همه ساقیات علیست ما را بُکُش که ذکر هوالباقیات علیست مستیم مستِ خوشهی انگوری از نجف ما را عذاب میکند این دوری از نجف شاه نجف! گدای گرفتار را بخر جنس خراب و بنجل بازار را بخر بالم شکست و از حرمت پر گرفتهام دست تهی به چادر مادر گرفتهام بالای دار عشق، سرم را بیاورید جان رضا هوای حرم را بیاورید اصلاً حسین گفتن ما کار زینب است جنگ حسین، جلوهی پیکار زینب است عاشق همیشه مضطرب و نامرتب است درد حسین موی پریشان زینب است ***** شبای ماه رمضون عجب صفاییه لحظهی افطار و سحر چه شور و حالیه تا که اذون دم افطارو میگن دلم به یاد بین الحرمین آقا هواییه (دلم هواییه، دلم هوایبه) آرزومه که آقا یه شبی از این شبها کنار شش گوشه مناجات و دعا میکردم روبرو باب القبله با یه سلامی بر تو روزهمو با یک چایی کربلا وا میکردم اربابم بیا منو دریابم هر شب با یاد حرم میخوابم گریه شده کار دلم فقط تو این روزا لحظهی افطار که میشه کنار سفرهها یاد یه دختری میفتم که صدا میزد بوی غذا داره میاد از توی خونهها گرسنه بودم بابا، یه لقمه نون نخوردم جای طعام بابا فقط خیلی کتک میخوردم کوچههای باریک و مردای پست شامی اگه نبود عمه زیر دست و پا میمردم بابایی خیلی منو آزردند شرمندم گوشوارههامو بردند