من صیدم تو صیادی من ویران تو آبادی

من صیدم توصیّادی من ویران تو آبادی
مدیون توأم ساده تو روضه یادم دادی

دنیای تو بود حسین دنیای منه حسین
روضه خون تویی آقا من سینه زنِ حسین

ذکر توسّلم همیشه توی روضه
ذکر حسین و ننه ام البنینه
امیّد من فقط تو دنیا به روضه‌ست
من سینه می‌زنم که امامم ببینه

یا اباعبدالله، یا اباعبدالله 

نوکر رو شریفش کن این دل رو عفیفش کن
تو از کربلا گفتی پس آقا ردیفش کن

آروم می‌شه این دلم وقتی که می‌گم حرم
با دعای خیر تو من آخر می‌رم حرم

صحن و سرای کرب و بلائه بهشتم
عشق زیارت حرمش توو سرشتم

از وقتی نوای حسین و شنیدم
رو سینه‌ام اسم خوشگل شاهو نوشتم