من درکنار آب میگریم

من در کنار آب می‌گِریَم

با برگ‌هایم پای تو چون فصل پاییزم
تا ای بهار من نیایی بر نمی‌خیزم

از ابر چشمانم برای فصل بارانت
دارم برایت اشک می‌ریزم

دریا به دستانت، اباالفضل
ممنون دستانت، اباالفضل

چشمت پر از خون شد، عزیزم
دل تنگ چشمانت، اباالفضل

می‌گِریَم از بی‌رحمیِ سیلاب می‌گِریَم
از اینکه بهرت آب شد نایاب می‌گِریَم

تو بهر سقّا با لبان تشنه می‌گِریی
من در کنار آب می‌گِریَم