من دارم می‌میرم اما دوری، مرده‌ی منم رها نمی‌کنه

من دارم می‌میرم اما دوری، مرده‌ی منم رها نمی‌کنه 
تو خودم می‌سوزم و می‌سازم، کربلا من و صدا نمی‌کنه 

منو دور نندازی، گرچه از تو دورم 
من خودم می‌دونم، وصله‌ی ناجورم 
دنیا بی تو قبرِ، انگاری تو گورم 

بغلم کن آقا، بغلم کن دریا...

نفسام تو کربلا، جامونده
نفسی نیست که بخونم ارباب

چجوری جون نکنم دور از تو
چجوری زنده بمونم ارباب

توی راهت هر دل، یه شقایق میشه
این دل نالایق، با تو لایق میشه
اگه سنگم باشه، با تو عاشق میشه

گرچه پست و خارم، آرزوتو دارم...

کیسه اشک التماس چشمام
بارونو تو گریه‌هام، جا دادن

نکنه ازم بریدی آقا
نکنه که از چشات افتادم

چشم تو هر کی رو، بگیره خوشبختم
اسیر چشماتم، آقا خیلی وقته
بی تو بودن مرگه، بی تو بودن سخته

تو خود خورشیدی، تو پر از امیدی...