من دارم می‌میرم اما دوری مرده منم رها نمی‌کنه

من دارم می‌میرم اما دوری 
مُرده‌ی منم رها نمی‌کنه
تو خودم می‌سوزم و می‌سازم 
کربلا منو صدا نمی‌کنه 

منو دور نندازی گرچه از تو دورم
من خودم می‌دونم وصله‌ی ناجورم
دنیا بی‌تو قبره انگاری تو گورم

(بغلم کن آقا، بغلم کن دریاب)۳

نفَسام تو کربلا جامونده
نفَسی نیست که بخونم ارباب
چه جوری جون نکنم دور از تو
چه جوری زنده بمونم ارباب

توی راهت هر دل یه شقایق می‌شه
دلِ نالایق با تو لایق می‌شه
اگه سنگم باشه با تو عاشق می‌شه

(گرچه پَست و خوارم، آرزوتو دارم)۳

خیسِ اشکِ التماسه چشمام
بارونو تو گریه‌هام جا دادم 
نکنه ازم بریدی آقا 
نکنه که از چشات افتادم 

چشم تو هر کی رو بگیره خوشبخته 
اسیرِ چشماتم آقا خیلی وقته
بی‌تو بودن مرگه، بی‌تو بودن سخته

(تو خودت خورشیدی، تو پُر از امیدی)۲