من حسینم که جهان

من حسینم که جهان واله و حیران من است
ابر و باد و مه و خورشید به فرمان من است

جَدّ من احمد مختار قریشی نَسَب است
پدرم حیدر کَرّار امیرِ عرب است
مادرم فاطمه خود خلقتتان را سَبب است

قلب من مرکز پاکیزه‌ترین احساس است
چه غم از حادثه چون هم‌سفرم عباس است