من بی‌تو بی‌کسم، دل من هم‌زبانِ توست

من بی‌تو بی‌کسم، دل من هم‌زبانِ توست
سه‌شنبه‌ها دل من جمکران توست

محرابِ خالیِ تو پُر از آهِ حسرت است
عالَم در انتظار زمان اذان توست 

ما بی‌تو خسته‌ایم، تو بی‌ما چگونه‌ای؟
این نغمه‌ی همیشگی پیروان توست 

ما را مران زِ خود که به تو منتسب شدم 
پیراهن سیاهُ تنِ من نشانِ توست 

من شِکوِه می‌کنم، تو دعا می‌کنی مرا 
این عادت نظر مهربان توست 

وابستگیِ من به تو عین حقیقت است 
تنها دلیل اشک من، اشک روان توست

باید برای تو چون اُوِیس قَرَن شویم 
وقتی که ذکر فاطمه وِردِ زبان توست

امشب مسیر روضه‌ی ما دست مُجتباست
امشب حسن رسیده، خودش روضه‌خوانِ توست

این کوچه تا همیشه زِ خاطر نمی‌رود 
آیت قتلگاهِ مادرِ قامت کمانِ توست