ملاکِ داغ حسین و عیارِ غم حسن است

ملاکِ داغ حسین و عیارِ غم حسن است
حسن شبیه حسین و حسین هم حسن است
حسین گفت "اَخی خَیرٌ مِنّی " و دیدند
تمام عمر جلوتر به یک قدم حسن است
همیشه او به گدا کمتر از حسن می‌داد
که خلق ثبت کند صاحب کَرم حسن است
کریمی حسن است اینکه مرثیه گفتند
در اصل بانیِ شعرِ محتشم حسن است
هرآنکه شد حسنی می‌شود حسینی پس
ببین که ریشه‌ی هفتاد و دو عَلَم حسن است
«حسین نهی به قاسم دهد حسن دستور»
چه خوب گفت که سلطان محترم حسن است
تمام آرزوی نقره کار‌ها این است
زمان آن برسد نقش هر قلم حسن است
نوادگانِ حسن صاحبِ ضریح شدند
فقط به خاطرِ زهراست بی حرم حسن است
شهیدِ آب حسین شهید آب حسن
قتیل تیغ حسین و قتیل سَم حسن است

روضه حضرت زهرا (س) :
در وسط کوچه تورا می زدند
کاش به جای تو مرا می زدند
میخ در و سینه ی زهرای من 
چادرت را بتکان
روزی ما را برسان 
ای که روزی دو عالم همه از چادر توست

روضه امام حسین (ع) :
عجب حکایتی شده قصه تلخ رفتنت 
فاطمه ناله میزنه غریب گیر آوردنت
رو خاک صحرا سر تو 
به زیر چکمه ها تنت
زینت دوش مصطفی
غریب گیر آوردنت
این دم آخری چه قدر شدی شبیه حسنت
کرب و بلا مدینه شد
غریب گیر آوردنت
سنان بی حیا چه کرد ؟
شده پر از خون دهنت
قاری خوش صدای من 
غریب گیر آوردنت
دست یکی عمامه و 
دست یکی پیراهنت 
همه میرن با دست پر
غریب گیر آوردنت
غسل تو خون خنجر و 
خاک بیابون کفنت 
برادر شهید من 
غریب گیر آوردنت
تو نیزه و تیر و عصا 
گم شده دیگه بدنت
خوردی تو سنگ بی هوا
غریب گیر آوردنت
فقط برای درهمه
این همه درهم شدنت
شدی تو ذبح از قفا
غریب گیر آوردنت

نزدیک اوست، حرمله او را نشانه کرد
اول نشست روی عمو را نشانه کرد
پایین گرفت زیر گلو را نشانه کرد
تیر سه‌شعبه قلب عمو را درست زد
ای خاک بر سرم، دو گلو را درست زد